25 Ocak 2010 Pazartesi

unutuşun kaynağı taşmadan dolmuyo..

kaynak sömürülecek bişey midir?hayır değildir.
kurutana kadar,söndürene kadar,dindirmekten öte açlığı..
tüketmeyi seven bi nesil olarak herşeyin dibini görüyoruz.
sonra da ah vah edip bişe yapmalı hallerinde vay anam başımıza gelenler deyip deli dana moduna giriyoruz.
duyarlılık varsa.
unutuş ta bi kaynak olmalı.öyle eller havaya hoppa biçiminde olmuyo beyler!bayanlar!
zaten kendimle çelişiyorum çokçana.
insan unutmaz.hiç unutmaz hem de.ruki.m böyle demişti bi gün.insan unutmaz ki zu ya!!gayet matematiksel yaklaşmıştı olaya.hesaplar tutmuyordu ona göre.)
salaklıktır bu.hatırlamak kelimesi neden olsun o zaman.unutursan hatırlamazsın.yeak yeee!!!
bi duruşun olmalı bu iki kavrama.
gerekirse üzerine gitmelisin yaşar usta kıvamında heyyy gidi heyy sen mi büyüksün ben mi? ben büyüğüm bennn!!
ama ne gerek var dimi?
kadim dostum merve.mle anımız vardır..
telefonlar kapansın eski sevgililere evet haydi hoppa!!
şeklinde bi ortamda en arkada bunu irdeleyen insanlar olarak kimsenin umrunda değildik doğrusu..
ama nası oluyo şimdi bi dakka ben telefonu kapatırsam eller havaya yaparsam telefon düşer.))
sonra kimin eli kimin cebinde moduna geçilir ..
evde de türk kahvesi eşliğinde kendimizi,unutuşlarımızın kaynaklarını didiklememizle geceyi sabaha erdirmeceler..
bak işte insan unutmuyo arkideş!!nası unuturum ben onu canımın içine saklamışım..
usul usul hatırlamalı..yaygaralarla değil..iç çeke çeke..omzuna düşüre düşüre akmalı taneler..aklına gelmeli güzel kareler ve gülümsemeli..
kıymadan kestirip atmak yerine bi düğüm daha çakmalısın..
bak işte..
tek dikişte bitirelemediğin için.evet bu..senin suçun yok..çünkü tüketicinde iş yok.
az önce bitmesini istemediğim sıcak çukulatayı içerken son yudumu ağzımda 3 kere gezdirdim.
damağımda kapladığı tat geciksin diye.yuttuğum vakit bardağın dibine baktığımda dudaklarımı ıslatçak bi kütle kalmıştı.
ve ben ona şuursuzca saldırıp akıttım içime..yüzüm buruştu.
biliyodum böyle olacağını..bırak son törenle yarım kalsın tadı..nezaketen bardağın dibinde..yetinmişliğin ,gözü doymuşluğun kanıtı..
ağlayan çocuğun emziğine bal sürmek bu olsa gerek.çıldırtan son yudum.bitişin keskinliğinden olsa gerek.
ve farkettiriyo.durup ta yutkununca.karnın şişmiş be!!!
mideni hoplatan gaz kabarcığını da çıkarınca.bardağı göz önünde tutmaya tahammül yoktur!
varıp gitmeli mutfağa çalkalamalı..bulaşıklıkta konaklasın..
zamanı gelince rafa kaldırılası..
unutuş bir kaynak olmalı
yeni'yi her an'a yaymak için
ben sana olmalıyım
bana sen bir kaynak..
'nilgün marmara' anısına saygıyla..
lise yıllarımda tanıdığım avuntum,bana bu yazıyı yazdıran dizelerine minnetle..

0 yorum:

Yorum Gönder